Michiel van der Zanden

Met mijn werk importeer ik de wereld van de digitale media in de schilderkunst en vice versa, gebruikmakend van computergames en ‘3D computer graphics’. Ik ben al jaren gefascineerd door games en hun kenmerkende beeldtaal.

Voorheen hadden mijn beelden vooral bestaande games als startpunt, waarbij ik als een soort fotograferende toerist door gameomgevingen liep. Deze foto’s werden dan aangepast en onderling gecombineerd. Nu gebruik ik ook het 3D-programma Blender: Hierin kan ik vanuit mijn eigen ideeën, settings modeleren.
Verhalen,begrippen, fenomenen afkomstig uit de game/3D cultuur, gecombineerd met situaties en omgevingen uit mijn persoonlijke leven, zet ik om naar de intimiteit van de schilderkunst. En omdat ik graag op een collageachtige manier werk, zijn games ideaal als uitgangspunt: een game is in essentie een 3D (foto-)collage. Ik pas mijn manier van schilderen aan de gekozen onderwerpen aan. Soms heel precies om kitscherigheid te overdrijven, óf bijna expressionistisch om het contrast tussen de verschillende beeldelementen te vergroten.

De kenmerkende beeldaspecten van de genoemde digitale cultuur komen steeds terug. Ook probeer ik de oorspronkelijke bedoeling van games te breken: Stilstaan bij een wegrestaurant in een racegame… Een machinegeweer uit ’n game staat in een militair museum… Daarnaast ga ik ook graag aan de haal met de traditionele schilderkunst zoals de portretschilderkunst of het stilleven. Objecten uit games krijgen in een schilderijen ‘n nieuwe functie, zoals bijvoorbeeld een 17e-eeuws ‘trompe l'oeil’. Of een soldaat wiens gezicht in de context van een game onbelangrijk is, wordt in een schilderij aandachtig geportretteerd.
Soms, is de frictie of absurditeit wat minder letterlijk aanwijsbaar, is het subtiel, en gaat het meer om de totale sfeer van het werk.

Kortom, als kunstenaar hou ik me graag bezig met de verschillen, maar ook de overeenkomsten tussen de traditionele kunsten, de schilderkunst en de ‘nieuwe’, digitale media.